| تبليغات | X |
دوستان این وبلاگ به آدرس زیر انتقال یافت
http://www.crazy2you.blogfa.com
برای رفتن و دیدن وبلاگ اینجا کلیک کنید ...
با تشکر مازیار جهانگیری ( پرهام )
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم فروردین 1386ساعت 16:26 توسط پرهام |
دوستان خواهشا" خوب دقت کنید آخه چی من توش گذاشتم که
فیلترش کردند واقعا" چه دولت مسخره و چه سازمان بی فکری واقعا"
که بی هیچ گونه ارزش غیر قانونی فیلترش کردند ولی یه دونه بهتر
انشالا طراحی میکنم و میذارم ببینید
موفق و موید باشید
مازیار جهانگیری ( پرهام ) مدیر وبلاگ....
+ نوشته شده در چهارشنبه بیست و دوم فروردین 1386ساعت 20:32 توسط پرهام |
باور کن قلبمو باور کن قلبی که کوهه اما شکستس باور کن دستمو باور کن که ساقه ی نوازشه باور کن چشم منو باور کن که یک قصیده خواهشه وسوسه ی عاشق شدن التهاب لحظه هامه حسرت فریاد کردنت اسم کسی با صدامه اسم تو هر اسمی که هست مثل غزل چه عاشقانه س پر وسوسه مثل سفر مثل غربت صادقانه س باور کن اسممو باور کن من فصل بارون برگم مترود باغ و گل و شبنم درختم درخت خشکی تو دست تگرگم باور کن همیشه باور کن که من به عشقت صادقم باور کن حرف منو باور کن که من همیشه عاشقم
باور کن صدامو باور کن صدایی که تلخ وخستس
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند 1385ساعت 21:0 توسط پرهام |
نگاه کن من چه بی پروا به مرز قصه های کهنه میتازم نگاه کن با چه سرسختی تواین سرما برای عشق یه فصل تازه می سازم یه فصل پاک یه فصل امن وبی وحشت برای تو که یه گلبرگ زودرنجی یه فصل گرم و راحت زیر پوست من برای تو که با ارزشترین گنجی نگاه کن من به عشق تو چه لیلا وار تن یخ بسته پروازو می بوسم بیا گرم کن منو با سرخی رگهات من اون رگهای پر آوازو می بوسم تو رو می بوسم ای پاکیزه ی عریان تو رو پاکیزه مثل مامن قرآن طلوع کن من پرارم از تو میگیرم ! ظهور کن من شهامت از تو میگیرم! بیا هیچ کس مثل منو تو عاشق نیست مثل ما عاشق و همسایه و همدم بیا از شیشه سخت و بلند عشق مثل ارابه نور رد بشیم با هم نگاه کن من چه شبنم وار چه شبنم وار به استقبال دستای خزون میرم هراسم نیست از این سرمای ویرانگر برای تو من عاشقانه میمیرم 
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند 1385ساعت 20:50 توسط پرهام |
مرگ من روزي فـــرا خـــواهد رسيد مرگ من روزي فــــرا خــواهد رسيد ديدگـــــانم همچو دالان هــــاي تــــــار خـاک مي خواند مرا هر دم به خويش بعد من ، نـــــاگه به يک سو مي روند در اتــــــاق کــــــــوچکم پـــــا مي نهد مي رهم از خويش و مي مانم ز خويش مي شتــــــابد از پـي هم بي شکـــــيب ليک ديگــــر پيکـــــر سرد مــــــــــرا بعد هـــــا نــــــام مرا بــــــاران و بــاد 
در بهـــــاري روشن از امــواج نـــور
در زمستــــان غبــــار آلــــــود و دور
يـا خـزاني خـالي از فريــــــاد و شور
روزي از اين تلـــخ و شيرين روزهـا
روز پـــوچي همچو روزان دگــــــــر
ســــايه اي ز امروزهـــا ، ديروزهــا
گـــونه هـــايم همچو مرمر هـاي سرد
ناگهــــان خـــوابي مرا خـــواهد ربود
من تهي خــــواهم شد از فريــــاد درد
مي رسند از ره کـــه در خــــاکم نهند
آه ... شـــــايد عــــاشقـــــانم نيمه شب
گــــل به روي گـــــور غمنــــاکم نهند
پـــرده هــــــاي تيره ي دنيــــــــاي من
چشمهـــــاي ناشنـــــاسي مي خـــــزند
روي کــــــاغذ هـــا و دفترهـــــاي من
بعد من ، بــــا يـــــاد من بيگــــــانه اي
در بـــر آئينه مي مـــــاند به جــــــــاي
تــــــــار موئي ، نقش دستي ، شانه اي
هر چه بر جا مــــــانده ويران مي شود
روح من چــــون بــادبــان قـــــــــايـقي
در افقهـــــا دور و پنهـــــــان مي شود
روزهــــا و هفته هـــــــا و ماه هـــــــا
چشم تــــو در انتظــــــــار نــــــامه اي
خيره مي مــــاند بــــه چشم راه هــــــا
مي فشـــــارد خاک دامنگير خــــاک !
بي تو ، دور از ضربه هـــــاي قلب تو
قلب من مي پوسد آنجــــــا زير خــاک
نــــــرم مي شويند از رخســــار سنگ
گور من گمنــــــام مي مــــــــاند به راه
فارغ از افســـــانه هـــاي نــــام و ننگ
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند 1385ساعت 20:42 توسط پرهام |
قلبم میزنه برای عشقت
من که قلبم هنوزم میزنه برای عشقت
زندگیشو جا گذاشته توی ماجرای عشقت
قلبم میزنه برای عشقت
تو یه عشقی که همیشه میمونه تو خطراتم
تو گذاشتی وپریدی من هنوزتوماجراتم
قلبم میزنه برای عشقت
من یه دلداده خسته توکتابای نبسته
تویی عکس یه عروسک که تو آیینه نشسته
قلبم میزنه برای عشقت
کاش دلش نیاد زمونه برای ما کم بزاره
کاش دنیا ما دو تا روسر راه هم بزاره
قلبم میزنه برای عشقت
+ نوشته شده در چهارشنبه دوم اسفند 1385ساعت 20:31 توسط پرهام |
دوستان خوبم حتما" روی ادامه مطلب کلیک کنید...
ای ستاره ها که بر فراز آسمان با نگاه خود اشاره گر نشسته اید ای ستاره ها که از ورای ابرها بر جهان ما نظاره گر نشسته اید آری این منم که در دل سکوت شب نامه های عاشقانه پاره می کنم ای ستاره ها اگر بمن مدد کنید دامن از غمش پراز ستاره می کنم با دلی که بوئی از وفا نبرده جور بیکرانه و بهانه خوشتر است در کنار این مصاحبان خودپسند نازو عشوه های زیرکانه خوشتراست ای ستاره ها چه شد که در نگاه من دیگر آن نشاط و نغمه و ترانه مرد ای ستاره ها چه شد که بر لبان او آخر آن نوای گرم و عاشقانه مرد ای ستاره ها مگر شما هم آگهید از دوروئی و جفای ساکنان خاک کاین چنین به قلب آسمان نهان شدید ای ستاره ها ، ستاره های خوب و پاک من که پشت پا زدم به هرچه هست و نیست تا که کام او زعشق خود روا کنم لعنت خدا بمن اگر بجز جفا زین سپس به عاشقان با وفا کنم ای ستاره ها که همچو قطره های اشک سربدامن سیاه شب نهاده اید ای ستاره ها کزآن جهان جاودان روزنی بسوی این جهان جاودان گشاده اید رفته است و مهرش از دلم نمی رود ای ستاره ها، چه شد که او مرا نخواست؟ ای ستاره ها ، ای ستاره ها، ای ستاره ها پس دیار عاشقان جاودان کجاست؟
ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم دی 1385ساعت 18:52 توسط پرهام |
آب ميخواهم سرابم ميدهند عشق می ورزم عذابم ميدهند خنجری بر قلب بيمارم زدند بی گناهی بودم و دارم زدند از غم نامردمی پشتم شکست دشنه نامرد بر قلبم نشست کاش رویاهایمان روزی حقیقت می شدند 
تنگنای سینه ها دشت محبت می شدند
سادگی،مهر و صفا قانون انسان بودن است
کاش قانون هایمان یکدم رعایت می شدند
اشکهای همدلی از روی مکر است و فریب
کاش روزی چشمهامان با صداقت می شدند
گاهی از غم می شود ویران دلم ، ای کاشکی
بین دلها غصه ها مردانه قسمت می شدند
ادامه مطلب
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم دی 1385ساعت 18:13 توسط پرهام |
تقديم به اولين لبخندي كه خشكيد وتقديم به تمامي دلهاي شكسته ومنتظر
برای به تو رسیدن حتی از خودم گذشتم تو شدی تمام دنیام هدفی جز تو نداشتم تو رو داشتن با تو بودن تنها تصویر خیالم تو دلم نهال امید وصال تو رو کاشتم وتقديم به تو اي تك ستاره شهر تنهايي من.
معناي زنده بودن من با تو بودنست آن لحظه اي كه بي تو سرايد مرا مباد
مفهوم مرگ من در راه سرفرازي تو,در كنار تو مفهوم زندگيست معناي عشق نيز در سر نوشت من با تو,
هميشه با تو براي تو زيستن است...
+ نوشته شده در جمعه بیست و دوم دی 1385ساعت 14:25 توسط پرهام |
هنگامی که قلب شکسته ام برای همیشه در زیر خاک سرد مدفون شد ، مرا به خاطر بیاور . هنگامی که گلی تنها به آهستگی روی قبر من روئید مرا به خاطر بیاور. دیگر در این دنیا هرگز ترا نخواهم دید. اما روح جاویدان من چون معشوقه ای مهربان بنزد تو خواهم شتافت. مرا فراموش نکن
تقصير دلم چيست اگر روي تو زيبا ست حاجت به بيان نيست که از روي تو پيدا ست من تشنه ي يک لحظه تماشاي تو هستم افسوس که يک لحظه تماشاي تو رويا ست
صدایت می زنم گوش بده قلبم صدایت می زند. شب گرداگردم حصارکشیده است و من به تو نگاه می کنم ازپنجره های دلم به ستاره هایت نگاه می کنم، چراکه هرستاره آفتابی است من آفتاب ر اباور دارم من دریا را باور دارم و چشمهای تو سرچشمه دریاهاست
لبهای تشنه اش به لبت داغ بوسه زد افسانه های شوق ترا گفت با نگاه پیچید همچو شاخه پیچک به پیکرت آن بازوان سوخته در باغ زرد ماه هر قصه ایی که ز عشق خواندی به گوش او در دل سپرد و هیچ ز خاطره نبرده است دردا دگر چه مانده از آن شب ‚ شب شگفت آن شاخه خشک گشته و آن باغ مرده است با آنکه رفته یی و مرا برده یی ز یاد می خواهمت هنوز و به جان دوست دارمت ای مرد ای فریب مجسم بیا که باز بر سینه پر آتش خود می فشارمت
هروقت تونستي برف روسياه كني... پر كلاغ رو سفيد كني.... آتش رو بوس كني... توي آب يه نفس عميق بكشي... اون موقعس كه من ميتونم فراموشت كنم
هروقت تونستي برف روسياه كني... پر كلاغ رو سفيد كني.... آتش رو بوس كني... توي آب يه نفس عميق بكشي... اون موقعس كه من ميتونم فراموشت كنم
می رسد روزي كه بي من روزها رو سر كني مي رسد روزي كه مرگ رو باور كني مي رسد كه تنها در كنار قبر من شعر هاي كهنه ام رامو به مو از بر كني
زيبا ترين گل با اولين باد پاييزي پرپر شد . با وفا ترين دوست به مرور زمان بي وفا شد . اين پرپر شد ن از گل نيست از طبيعت است و اين بي وفايي از دوست نيست از روزگار است.
اي کاش کودک بودم ،تا بزرگ ترين شيطنت زندگيم نقاشي روي ديوار بود. اي کاش کودک بودم ، تا از ته دل مي خنديدم، نه اينکه مجبور باشم همواره تبسمي تلخ بر لب داشته باشم. اي کاش کودک بودم ، تا در اوج ناراحتي و درد با يک بوسه تو، همه چيز را فراموش مي کردم
فکر مي کرديم عاشقي هم بچگيست... اما حيف اين تازه اول يک زندگيست... زندگي چيزيست شبيه يک حباب... عشق آباديه زيبايي در سراب... فاصله با آرزو هاي ما چه کرد... کاش مي شد در عاشقي هم توبه کرد!
به چشمي اعتماد كن كه به جاي صورت به سيرت تو مي نگرد، به دلي دل بسپار كه جاي خالي برايت داشته باشد و دستي را بپذير كه باز شدن را بهتر از مشت شدن بلد است.
کاش وقتي زندگي فرصت دهد گاهي از پروانه ها يادي کنيم کاش بخشي اززمان خويش را وقف قسمت کردن شادي کنيم کاش وقتي آسمان باراني ست از زلال چشم هايش ترشويم وقت پاييز از هجوم دست باد کاش مثل پونه ها پرپر شويم کاش دلتنگ شقايق ها شويم به نگاه سرخ شان عادت کنيم کاش شب وقتي که تنها مي شويم با خداي ياس ها خلوت کنيم ... .
جاي دسته گلي که فردا در قبرم نثار مي کني امروز با شاخه گلي کوچک يادم کن. به جاي سيل اشکي که فردا برمزارم ميريزي امروز با تبسمي شادم کن به جاي اون متن هاي تسليت که فردا برام مي نويسي امروز با يک پيغام کوچک خوشحالم کن من امروز به تو نيازم دارم نه فردا ...
هر کسي هم نفسم شد دست آخر قفسم شد. من ساده به خيالم که همه کار و کسم شد. اون که عاشقانه خنديد خنده هاي من دزديد زير چشمه مهربوني خواب يک توطءيه ميديد
اگر كليد قلبي را نداري قفلش نكن اگر خداحافظي در راه است سلام نكن اگر دستي را گرفتي رهايش نكن دفتري که بسته شد ديگه بازش نکنيد قلبي که شکسته شد ديگه نآزش نکنيد
من غریبه دیروز آشنای امروز و فراموش شدهی فردایم پس در آشنایی امروز برایت مینویسم تا در جدایی فردا یادم کنی گرچه یادم نخواهی کرد چون فردا روز آشنایی با دیگران است
اگر اميد و بهانه اي دارم براي زنده ماندن قسم به نامت كه تويي آن بهانه من خواهم تو را مهمان كنم در گوشه اي از قلب خود آيا قبولش ميكني اين خانه ويرانه را ؟؟؟
+ نوشته شده در پنجشنبه چهاردهم دی 1385ساعت 16:32 توسط پرهام |
..................:به نام تمد ید کننده ی عشق ها بر روی شن های ساحل نوشتم... بر تنه ی سخت درختان نوشتم... در دفتر یادبود دوستان نوستم... آب شن ها را شست.... باد درختان را شکست.... دفتر یادبود دوستان پاره شد.... ولی هیچ چیز نتوانست.. نام تو.. یاد تو.. زندگی دشت غم است شادی اش از روی عیش ماتم است عمر کوته آرزوهای دراز کارها بسیار و فرصتها کم است.....! و عشق تو را از یاد ببرم.. من پر از دردم.. پر از سردي... پر از تنهايي... پر از دلتنگي... اين روزها تنهاييم را بيشتر دوست دارم.. چونكه هر لحظه اش با تو بودن را برايم يادآور ميشود.. خوب ميدانم كه توي يكي از همين روزها كه پر از دلتنگي و بهانه هستم .. پر خواهم كشيد.............!
: 
وقتی ديگه قدرت فرياد زدنم نداشته باشی ......
وقتی ديگه هر چی دل تنگت خواسته باشه گفته باشی
وقتی ديگه دفتر و قلم هم تنهات گذاشته با شند...
وقتی از درون تمام وجودت يخ بزنه .....
وقتی چشم از دنيا ببندی وآرزوی مرگ كنی.......
وقتی احساس می كنی ديگه هيچ كس تو رو درك نمی كنه
::.... وقتی احساس كنی تنها ترين....:::
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385ساعت 19:5 توسط پرهام |
اشعار کوتاه برای دادن به ادد لیستاتون:(برای دیدن همه روی ادامه مطلب کلیک کنید)
زندگی مثل دیکتس .... هی می نویسیم ... هی غلط می نویسیم هی پاک می کنیم ... هی دوباره می نویسیم ...هی دوباره .... غافل از اینکه عزرائیل داد میزنه برگه ها بالا ... يادت در ذهنم و عشقت در قلبم و عطر مهربانيت در تمام وجودم است عزيزم محبت را در پاکي نگاهت و صداقت را در وجود مهربانت معني کردم وبدان که زيباترين لحظه هايم در کنار تو بودن است.........!!! تنهاي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست تنهاي را دوست دارم زيرا عشق دروغ در ان نيست تنهاي را دوست دارم زيرا ان را تجربه کردم تنهاي را دوست دارم زيرا خدا هم تنهاست موج اگر مي دانست ساحل هيچگاه دستش را نمي گيرد هرگز نفس نقس نمي زد براي رسيدن به غم كسي اسيرم كه ز من خبر ندارد عجب از محبت من كه در او اثر ندارد غلط است هر كه گويد دل به دل راه دارد دل من ز غصه خون شد نميخوام بگم که قدر يه دنيا دوستت دارم..?.. چون دنيا يه روز تموم ميشه. .?.. نميخوام بگم که مثل گلي. .?.. چون گل هم يه روز پژمرده ميشه. ?.. نميخوام بگم که سياهي چشمات مثل شبهاي پر ستاره اس. ?.. چون شب هم بالاخره تموم ميشه.. ?. نميخوام بگم که مثل اب پاک و زلالي. ?.. چون اب که هميشه پاک نميمونه.. ?. نميخوام بگم که دوستت دارم. .?.. چون منکه اصلا دوستت ندارم. .?.. بلکه من عاشقتم تقديم به تنها ترينم تورا به جرم نگاه زيبايت در زندان قلبم محکوم به حبس ابد مي کنم مگر اينکه در دادگاه عشق در حضور عاشقان اعتراف کني که دوستم داري (i love you ) گفتم زندگي چند بخش است؟ گفت دو بخش گفتم کدامند ؟ گفت کودکي وپيري گفتم پس جواني چه شدگفت با عشق ساخت با بي وفايي سوخت با جدايي مرد هيچ کس ويرانيم را حس نکرد... وسعت تنهائيم را حس نکرد... در ميان خنده هاي تلخ من.. گريه پنهانيم را حس نکرد... در هجوم لحظه هاي بي کسي... درد بي کس ماندنم را حس نکرد... آن که با آغاز من مانوس بود... لحظه پايانيم را حس نکرد زندگي گفت که آخر چه بود حاصل من؟ عشق فرمود تا چه گويد دل من,عقل ناليد کجا حل شود مشکل من , مرگ خنديد در خانه ي ويرانه ي من بوسه تنها تصادفي است که پليس راه ندارد. درياي غم تنها دريايي است که ساحل ندارد. قلب تنها چيزي است که شکستنش صدا ندارد. عاشقي تنها دردي است که درمان ندارد زندگي چيست اگر خنده است چرا گريه مي کنيم ؟ اگر گريه است چرا خنده مي کنيم ؟اگر مرگ است چرا زندگي مي کنيم ؟ اگر زندگي است چرا مي ميريم؟اگر عشق است چرا به آن نمي رسيم؟اگه عشق نيست چرا عاشقي؟ وقتي كسي رادوست داري، گفتن آسان تراست، شنيدن آسان تراست، بازي كردن آسان تراست، كاركردن آسان تراست. ووقتي كه كسي تورا دوست دارد، خنديدن آسان تراست. واگر تنهاي تنها باشي، به مرگ فكركردن ازهمه چيزآسان تراست هرگز هيچ حسرتي در دنيا اينچنين يکجا جمع نميشود مگر در اين سه واژه ي کوتاه" او دوستم ندارد "
ادامه مطلب
+ نوشته شده در یکشنبه بیست و ششم آذر 1385ساعت 18:14 توسط پرهام |
روی هرچی دست گذاشتم یکی زودتر اونو برده بود
روی سرنوشتم انگار مهر این حادثه خورده بود
همیشه بهم می گفتن تو دوباره دیر رسیدی
دوباره شکست و تاخیر با یه دنیا ناامیدی
گلی رو که من می خواستم یکی قبلا چیده بود
قبل من یکی همیشه به مقصد رسیده بود
نیمکت رو به بلوطا شد مال یه کس دیگه
آخه دیر رسیده بودم اینو یه پرنده می گه
قبل من یکی طلسم قلعه دور رو شکسته
حالا رفته توی قلعه خوش و بی غصه نشسته
هدیه ای که دیده بودم قبل من یکی خریده
من همون مسافرم که به ترن باز نرسیده
همیشه دیر می رسیدم حتی موقع قرارم
حالا هم واسه همینه که تو دنیا تو رو دارم
تو رو هرگز نمی دیدم اگه زود رسیده بودم
اگه اون گل ه موقع از تو صحرا چیده بودم
توی بازی زمونه خیلی وقتا دیگه دیره
یکی اما پیدا میشه که دس تو رو می گیره
نکنه هنوز همونم یه مسافر توی بن بست
که رو جاده های حسرت بانگاهش می کشه دست
راس بگو حقیقتی تو ؟ یا تو خواب و رویاهامی
بگو که دیر نرسیدم تو تا آخرش باهامی
بگو چون که دیر رسیدم تو مال منی همیشه
قصه ما رو اگر چه هیچکی باورش نمیشه
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 15:17 توسط پرهام |
غم غروب نگاهت نشست بر روحم بمان ستاره که بی تو بهار می میرد میان دشت بنفشه کنار برکه عشق برای شهر دلم انتظار میمیرد دلم به وسعت آلاله های سرخ ست وجود آبی احساس پاک و بارانی ست چگونه بی تو بمانم بدان بهانه من دلم هنوز به دست تو زندانی ست بدان که قصه احساس قصه نیلی ست بیا و قصه او را دوباره باورکن بجای هجرت و اندوه و بی قراری و درد بیا و از سر لطف تو فکر دیگر کن پرنده از غم هجران تو چه باید کرد دلم برای نگاهت بهانه می گیرد
ادامه مطلب
+ نوشته شده در شنبه بیست و پنجم آذر 1385ساعت 0:28 توسط پرهام |
زندگی به من آموخت که چگونه گریه کنم 
ا
تو نیز به من آموختی چگونه دوستت بدارم
اما به من نیاموختی چگونه فراموشت کنم
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385ساعت 18:10 توسط پرهام |
قفس داران سکوتم را شکستند
د
ل دائم صبورم را شکستندب
ه جرم پا به پای عشق رفتنپ
ر و بال عبورم را شکستندم
را از خلوتم بیرون کشیدندچ
ه بی پروا حضورم را شکستندت
منا در نگاهم موج می زدو
لی رویای دورم را شکستند
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385ساعت 18:6 توسط پرهام |
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385ساعت 18:1 توسط پرهام |
من سکوتم تو ترانه من یه فانوس تو زبانه من نگاه مات و گنگم تو نگاهی عاشقانه من یه زخمم تو یه مرهم من به ندرت تو دمادم من یه باغ گر گرفته تو مثل نزول شبنم منو تو دو تا مسافر توی شهر قصه ها منوتو ترانه خون جاده های بی صدا
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385ساعت 17:26 توسط پرهام |
+ نوشته شده در سه شنبه بیست و یکم آذر 1385ساعت 17:12 توسط پرهام |
+ نوشته شده در جمعه دهم آذر 1385ساعت 0:50 توسط پرهام |
تا کي مي توانم تو را بسرايم؟تا وقتي که آخرين ستاره را بشمارم؟يا وقتي همه ي درختان به پرواز در آيند؟
تا کي مي توانم تو را دوست داشته باشم؟تا وقتي که بهشت ادامه دارد؟يا وقتي همه ي کبوترها به هواي تو بال مي زنند؟
تا کي مي توانم در آغوش مهربان تو بگريم؟تا وقتي که نهالي ترد و شکننده ام؟يا وقتي سنگين ترين برفها روي سرم نشسته است؟
در پيچ و خم گيسوانت ردپاي کودکي من پيداست.دستهاي تو هنوز بوي لالايي مي دهد،بوي پونه،بوي خوب شکفتن،بوي گريه هاي گاه و بي گاه من.
براي سرودن تو بايد واژه هاي تازه اي به دنيا آيند.واژه هايي که هيچ کس نشنيده است واژه هايي که هيچ شاعري در دفترش ننوشته است.
اي با شکوه ترين فرشته عالم!اي همه ي بهشت ها فداي تو!اي مه ي سرنوشتها در خطوط پيشاني ات پنهان!اي شميم رويا در روستاي کودکي!تمام سلام هاي جهان براي ستايش تو کم است.
درود همه ي رودها بر تو
+ نوشته شده در جمعه دهم آذر 1385ساعت 0:26 توسط پرهام |
تا گرم اغوشت شدمچه زود فراموشت شدمتقصیر تو نبود خودم باری روی دوشت شدمکاشکی دلت بهم میگفتنقشه قلبمو دارههرچی زدو رفت و شکستیه روز یه جا کم میاره
+ نوشته شده در جمعه دهم آذر 1385ساعت 0:17 توسط پرهام |
اي كاش گل بودي و من از باغها ميچيدمت
يا كه طلوعي بودي و از پنجره ميديدمت
اي كاش چشمانت ضريحي داشت چون رنگين كمان
هر وقت باران مي گرفت از دور مي بوسيدمت
+ نوشته شده در جمعه دهم آذر 1385ساعت 0:11 توسط پرهام |
+ نوشته شده در جمعه دهم آذر 1385ساعت 0:1 توسط پرهام |
گاه انسان باید در سختی باشد تا به دیگری دست یاری دهد.
گاه انسان باید با بخت بد روبرو شود تا هدفش را بهتر بشناسد.
گاه به طوفان نیاز است تا او قدر آرامش بداند.
گاه باید به او آسیب رسد تا با احساس تر شود.
گاه باید در شک و تردید باشد تا به دیگری اطمینان کند.
گاه باید در گوشه ای تنها بماند تا واقعیت وجود خود را بشناسد.
گاه باید از شیفتگی رها شود تا به آگاهی برسد.
گاه باید در اوج شور و احساس باشد تا به قلب او راه یافت...
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 23:58 توسط پرهام |
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 23:43 توسط پرهام |
همه هسـت آرزويم كـه ببينم از تـو رويــي .... چـه زيـان ترا كـه مـن هم برسم بـه آرزويي
به كسـي جمـال خـود را ننمـوده اي و بينم .... همه جـا به هر زبـاني بـود از تــو گفتگــويي
به ره تـو بسكه نـالم ، ز غـم تـو بسكه مـويم .... شده ام ز نـاله نـالي شـده ام ز مـويه مـويي
همه خوشدل اينكه مطرب بزند به تـار چنگي .... من از آن خوشم كه چنگي بزنم به تار مويي
چه شود كه راه يـابد سوي آب، تشنه كامي؟ .... چه شود كه كام يابد ز لب تـو ، تشنه كامي ؟
شود اينكه از ترحم، دمي اي سحــاب رحمت .... من خشك لب هم آخر ز تو تر كنم گلويي ؟
بشكست اگر دل من ، به فداي چشم مستت .... سـر خـم مـي سلامت ، شكند اگــر سبــويي
همه مـوسم تفـرج بـه چمـن روند و صـحـرا .... تـو قدم به چشم مـن نه بنشين كنـار جويي
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 23:33 توسط پرهام |
كي رفتـه اي ز دل كه تمنــا كنم تــرا .... كي بـوده اي نهفته كـه پيـدا كنم ترا
غيبت نكرده اي كه شوم طالب حضور .... پنهـان نگشته اي كه هويـدا كنم ترا
با صد هـزار جلوه برون آمدي كه من .... با صد هــزار ديده تمـاشــا كنم ترا
بالاي خود در آيــنه چشــم مـن ببين .... تـا بـا خبــر ز عـــالـم بــالا كنم ترا
مستانه كاش در حـرم و ديـر بگذري .... تا قبله گاه مـومن و تـرســا كنم ترا
خواهم شبـي نقـاب ز رويـت برافكنم .... خورشيـد كعبه ، مـاه كليـسا كنم ترا
زيبـا شود به كـارگه عشـق كـار مـن .... هرگه نظـر به صـورت زيبـا كنم ترا
رسواي عالمي شدم از شــور عـاشقي .... ترسم خـدا نخواسته رســوا كنم ترا
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 22:52 توسط پرهام |
اي ديــر بدست آمــده بــس زود برفتي .... آتش زدي اندر مـن و چون دود برفتي
چــون آرزوي تنــگدلان ديـــر رسيدي .... چــون دوســتي سنگــدلان زود برفتي
زان پيش كه در بـــاغ وصال تو دل من .... از داغ فــــراق تـــو ، برآســـــود برفتي
ناگشــته مــن از بنــد تــو آزاد بجستي .... ناكرده مـرا وصــل تــو خشنود برفتي
آهنــگ به جــان مــن دلسوخته كردي .... چـون در دل مـن عشـق بيفزود برفتي
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 22:45 توسط پرهام |
عشق اونیه که به خاطر اون تموم قانونای روزگار رو زیر پا میذاری و به جاش ناهنجاریهای شیرین زندگی و جایگزینش میکنی
عشقاونیه که شبها با یاد اون میخوابی با یاد اون غذا میخوری با یاد اون حتی اهنگ گوش میدی
عشق اونیه که شبها قبل از خوب با رویای با او بودن چشماتو روی هم میذاری
عشق اونیه که شبها دستاتو زیر بالش یا زیر بغلات پنهون میکنی تا کمبود دستای گرمشو کمتر حس کنی
عشق اونیه که دوست داری بوی عطر بدنش بشه تک تک نفسهات
عشق اونیه که میخوای اون بشه ماه مهتاب شبها و خورشید روشنای زندگیت
عشق اونیه که لدت همیشه بهونه ی اونو میگیره هر چند میدونی که دیدار او غیر مقدوره
عشق ا ونیه که براش بی تابی میکنی و نا خود اگاه بدنت براش میلرزه
عشق اونیه که هر جا میری دوست داری اونم همراهت باشه
عشق اونه که هرکجا میری دوست داری براش سوغاتی بخری حتی اگر هم نتونی بهش بدی
عشق اونیه که تمام حرفها و درد و دلت را دوست داری برای اون بگی
عشق اونیه که تو دوست داری اولین کسی که از پیروزیعات با خبر میشه اون باشه
عشق اونیه که هر یادگاری یا دست نوشته ای از اون از دنیا با ارزش ترمیشه برات
عشق اونیه که شبها موقع خواب دوست داری سره اون کنار سر تو باشه
+ نوشته شده در پنجشنبه نهم آذر 1385ساعت 22:39 توسط پرهام |
سلام به همگی دوستهای خوبم و عاشقم من پرهام جهانگیری هستم...(دوستان برای بهتر دیدن مطالب حتما"روی ادامه مطلب کلیک کنید)
دراين بازار نامردي به دنبال چه ميگردي؟
نمي يابي نشان هرگز توازعشق وجوانمردي!
بروبگذر از اين بازار" ازاين مستي وطنازي !
اگرچون کوه هم باشي در اين دنيا تو مي بازي
دوستان اگر مشکلی در زمینه ی وبلاگ داشتید خوشحال میشم بتونم کمکتون کنم...
E_Mail:parham_1987_mah@yahoo.com
ID:parham_1987_mah
خوانندگان عرب
سایت سرگرمی جوونها
اخبار ایران و جهان
هر خبری که میخوای
رویدادهای علمی
اکستازی و عواقب آن...
سیاست ( تازه های ایران و خاورمیانه )
هالیوود
بالیوود
پزشکی...سلامتی...داروهای گیاهی
فال و طالع بینی و ...
بهترین جاهای توریستی
بهترین فیلتر شکنها
سایت خبری
همه چی...
هنر پیشه های قدیمی
بهترین کدهای جاوا
هک و بوت و فیلترشکن
علمی و سرگرمی
آرشیو پیوندهای روزانه
عکسهای عاشقانه
شعر عاشقانه
تنهایی
سکوت
فراق
مستی...هستی...راستی
آخر خطوط عشق
سرنوشت جوونها
کوله بار خاطره
غم یار...
تقدیم به همه عشاق پاک ایران زمین
و در آخر تقدیم به او که خنجر از پشت زد و ...
پرهام 1(عکسهای عاشقانه)
نانسی عجرم
آنی
الهام
عاشقانه
اخبار و تازه های خبری
دنیای عکس ...
دنیای عکس دختران و هنرمندان
بوسه عشق
جعبه عکس برو بکس تهرون
ساقر دلدار
از اندازه ی عشق طرف به خودتان با خبر شوید
آمار افرادی که گرمی وجودشون ما رو امیدوار کرد
افراد آنلاين:
تعدادافراد عاشق که به ما سر زدند:
